นายท่านปรากฏตัวแล้ว

“อ๊า! อยากมีเซ็กซ์จนจะทนไม่ไหวแล้วโว้ย!!!!!”

ยอนอูใช้ชีวิตเป็นคนว่างงานที่กำลังหางานทำมานานถึงหกเดือนแล้ว มันเป็นเวลาหนึ่งปีเต็มแล้วตั้งแต่ที่เธอเลิกรากับแฟนหนุ่ม ซึ่งหมายความว่าเธอไม่ได้มีเซ็กซ์มาครบหนึ่งปีเต็มแล้วเช่นกัน ยอนอู (ฝ่ายรับผู้ยอมจำนนที่ชอบโดนกระแทกกระทั้นอย่างดุเดือด) กำลังหิวกระหายเซ็กซ์จนแทบคลั่ง

ในที่สุด เมื่อไม่อาจต้านทานตัณหาราคะที่พลุ่งพล่านได้ เธอจึงตัดสินใจสั่งซื้อดิลโด้มาอันหนึ่ง แต่นี่เธอซื้อของที่ใหญ่มหึมาขนาดนี้มาจริง ๆ เหรอเนี่ย...? เธอยังสอดเข้าไปไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ แต่กลับรู้สึกแน่นจนเต็มเปี่ยมไปหมดแล้ว มันทั้งใหญ่ทั้งหนาจนขยับแทบไม่ไหว (และในระหว่างที่เธอกำลังเพลิดเพลินกับมันอย่างเต็มที่นั้นเอง—)

ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

“คุณอิมยอนอู ใช้มันไปแล้วเหรอครับ? กลิ่นในบ้านนี้มันเอาเรื่องเลยนะ”
“นายเป็นใครถึงได้บุกรุกเข้ามาในบ้านคนอื่นแล้วมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของคนอื่นยะ?!!!”
“ยังจะกล้าพูดแบบนั้นอีกเหรอ ทั้งที่เพิ่งถูกจับได้คาหนังคาเขาว่ากำลังช่วยตัวเองด้วยของที่หล่อขึ้นมาจากร่างกายของผมแท้ ๆ?”
“จะ จะไปเชื่อได้ยังไงว่าของพรรค์นั้นถอดแบบมาจาก...ตรงนั้นของนายน่ะ?!!”
“ง่ายนิดเดียว เดี๋ยวผมจะพิสูจน์ให้คุณดูเอง”